De Week van Geert

Het is het sfeertje wel in Nederland momenteel. Politiek gesproken. De gemeenteraadsverkiezingen van gisteren gaven alvast vuurwerk, wat maakt dat de drie maanden die het land nog scheiden van de parlementsverkiezingen hoogst interessant zullen zijn.

De Nederlandse gemeenteraadsverkiezingen zijn wel eventjes anders dan hier. Door de fusies zijn er immers nog nauwelijks kleine gemeentes te vinden. Wat maakt dat heel wat lokale groepen zwaar wegen op deze verkiezingen: lijsten die een bepaalde deelgemeente vertegenwoordigen bijvoorbeeld. Over de Leefbaren en zo heb ik het verder.  Maar die lokale lijsten zijn wel de grootste geworden bij deze verkiezingen. Die grote fusies verklaren misschien ook wel de mindere opkomst deze keer. Er zijn gemeenten waar amper de helft van de kiezers nog komt opdagen.

Er is al heel wat bericht over Geert Wilders en zijn PVV. Grootste in de urbane ramp Almere en tweede in het politiek centrum van het land, ’s Gravenhage. Het toont vooral de slagkracht van de partij van Wilders. En ook de intelligentie van de man. Eventjes afhouden. Dat Wilders in een stadsbestuur terecht komt, lijkt klein. De man rekent er alvast niet op want bleef liever in Almere vieren dan naar het slotdebat op TV te gaan. Wie wil er nu ook om middernacht naar zo’n debat gaan kijken.

Dat beperkt opkomen van Wilders is de redding geweest voor zijn partij en vermoedelijk voor een aantal andere ook. Zo kwam hier en daar nog een Lijst Pim Fortuyn op en die kon een paar zetels meegraaien. Hilbrand Nawijn slaagde er in om in Zoetermeer te overleven, ondanks het opkomen van Trots op Nederland. De man had even contact met ons maar leek na zijn optredens op TV en plaatje (een jumpliedje) eerder in de politieke marge gejumped.

En hier en daar overleefde nog een ‘Leefbaar’-lijst, in totaal was er zelfs zetelwinst. Wat ooit begon in Utrecht met Henk Westbroek leek even een nationale rage te worden maar verdween toen Fortuyn de deur dicht sloeg. De belangrijkste Leefbaar is evenwel die in Rotterdam, die nog steeds 30% van de stemmen weet te halen en – door het verlies van de PVDA – bijna terug de grootste werd. Dat er sprake is van fraude met volmachten ten voordele van de socialistische PVDA hoeft niks te verbazen: bij heel wat vreemdelingen wordt op die manier stemmetjes opgehaald. Dat is niet alleen in Nederland maar ook in het Verenigd Koninkrijk het geval.  Maar: Leefbaar Rotterdam slaagt er dus in te overleven, ongetwijfeld ten dele omdat Wilders niet is opgekomen.

En Rita Verdonck weet een 50-tal zetels binnen te halen. Met hier en daar mooie resultaten. Die staan wel niet in verhouding tot de aanhang van Wilders, wat wil zeggen dat de Wilders-aanhang niet automatisch Verdonck steunt. Verdonck heeft gekozen voor een lokale inplanting en zal daar ook de risico’s moeten bijnemen. Zo vlooide KAFKA, een linkse, gesubsidieerde club, de lijsten na en vond – zowaar – 2 rechts-extremisten.  Die werden zonder pardon uit de partij gezet. Nu nog zien of de verkozenen van Trots Op Nederland het er beter van afbrengen dan de verkozenen van de Centrumdemocraten indertijd. 

En van die mannen gesproken: er was nog een Centrumdemocratenlijst in Arnhem, samen met de al even carnavaleske Nederlandse Volksunie. Nergens iets van betekenis voor die mannen.

En dat is feitelijk de conclusie: vandaag is Geert Wilders politiek leider van rechts – en liberaal –  Nederland.  Zowel Trots op Nederland, Leefbaar Rotterdam maar ook de VVD en zelfs het CDA zullen met argusogen moeten kijken wat de flamboyante PVV-kopman zal doen. Slaagt Wilders er alsnog in om de gefragmenteerde Fortuyn-beweging terug aan elkaar te krijgen? Als het al zijn ambitie is…

Tot slot nog meegeven dat de Friezen van de FNP ook weer wat vooruitgang konden boeken, waaronder in Heerenveen.  Dat Herenveen gaat er al jaren prat op om het Friese volkslied te spelen voor iedere wedstrijd. Die hebben het debat over nationale identiteit wel gehad en zullen – volgens Guy Verhofstadt – nu wel ongetwijfeld op weg zijn naar één of ander concentratiekamp.